سلام! بهعنوان تامینکننده ماشینهای پوشش سرامیکی PVD، اغلب در مورد نیاز گاز برای این ماشینها سؤال میشود. بنابراین، فکر کردم که در این پست وبلاگ اطلاعاتی را به اشتراک بگذارم.
ابتدا بیایید بفهمیم پوشش PVD چیست. رسوب بخار فیزیکی (PVD) فرآیندی است که در آن یک لایه نازک بر روی یک بستر رسوب میکند. در مورد پوشش PVD سرامیکی، ما در مورد ایجاد یک لایه سرامیک مانند بر روی سطح مواد مختلف صحبت می کنیم. این پوشش می تواند سختی، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خوردگی زیرلایه را افزایش دهد و آن را برای طیف گسترده ای از کاربردها مناسب کند.دستگاه روکش طلابرنامه های کاربردی بهدستگاه پوشش سخت افزاری PVDودستگاه پوشش PVD فولاد ضد زنگاستفاده می کند.
گازهای بی اثر
یکی از انواع گازهای کلیدی مورد استفاده در ماشین پوشش PVD سرامیکی، گازهای بی اثر است. آرگون (Ar) متداول ترین گاز بی اثر مورد استفاده در فرآیندهای PVD است. چرا؟ خوب، آرگون از نظر شیمیایی بی اثر است، به این معنی که در طول فرآیند پوشش به راحتی با مواد دیگر واکنش نشان نمی دهد. این بسیار مهم است زیرا ما می خواهیم فرآیند رسوب گذاری را دقیقاً کنترل کنیم.
هنگامی که آرگون وارد محفظه PVD می شود، توسط یک تخلیه الکتریکی یونیزه می شود. سپس این یون های آرگون به سمت ماده هدف (منبع مواد پوشش) شتاب می گیرند. یونهای آرگون پرانرژی، اتمها یا مولکولها را از هدف جدا میکنند، فرآیندی که به نام کندوپاش شناخته میشود. سپس این اتم های خارج شده از داخل محفظه عبور کرده و روی بستر رسوب می کنند تا پوشش را تشکیل دهند.
سرعت جریان آرگون یک پارامتر مهم است. اگر سرعت جریان خیلی کم باشد، یون کافی برای پاشش موثر هدف وجود نخواهد داشت و در نتیجه فرآیند پوشش آهسته می شود. از طرف دیگر، اگر سرعت جریان بیش از حد بالا باشد، می تواند باعث ایجاد تلاطم بیش از حد در محفظه شود که ممکن است منجر به یک پوشش ناهموار شود. به طور معمول، نرخ جریان آرگون در یک ماشین پوشش سرامیکی PVD بسته به اندازه محفظه و نیازهای پوشش خاص، از 10 تا 100 sccm (سانتی متر مکعب استاندارد در دقیقه) متغیر است.
گازهای راکتیو
علاوه بر گازهای بی اثر، گازهای راکتیو نیز در ماشین آلات پوشش PVD سرامیک استفاده می شود. این گازها با اتم های پراکنده شده از هدف واکنش داده و پوشش سرامیکی را تشکیل می دهند. رایج ترین گازهای واکنش پذیر نیتروژن (N2) و اکسیژن (O2) هستند.
نیتروژن
هنگام ایجاد پوشش های سرامیکی مبتنی بر نیترید، مانند نیترید تیتانیوم (TiN)، نیتروژن وارد محفظه می شود. اتم های فلزی پراکنده شده از هدف با گاز نیتروژن واکنش داده و نیتریدهای فلزی را تشکیل می دهند. پوشش های TiN به دلیل داشتن رنگ طلایی، سختی بالا و مقاومت در برابر سایش بسیار محبوب هستند. آنها اغلب در کاربردهای تزئینی مانند جواهرات و ساعت سازی و همچنین در ابزارهای برش برای بهبود عملکرد استفاده می شوند.
سرعت جریان نیتروژن باید به دقت کنترل شود. اگر نیتروژن خیلی کم باشد، ممکن است پوشش فاز نیترید مورد نظر را تشکیل ندهد و خواص پوشش تحت تأثیر قرار گیرد. اگر نیتروژن بیش از حد وجود داشته باشد، می تواند منجر به تشکیل یک پوشش متخلخل یا شکننده شود. سرعت جریان بهینه نیتروژن معمولاً به نوع ماده هدف و ترکیب پوشش مورد نظر بستگی دارد. به عنوان مثال، هنگام رسوب قلع، نرخ جریان نیتروژن ممکن است در محدوده 20 تا 50 sccm باشد.
اکسیژن
از اکسیژن برای ایجاد پوشش های سرامیکی مبتنی بر اکسید مانند دی اکسید تیتانیوم (TiO2) استفاده می شود. پوشش های TiO2 دارای خواص نوری عالی مانند ضریب شکست بالا و شفافیت در محدوده نور مرئی هستند. آنها در کاربردهایی مانند لنزهای نوری و سلول های خورشیدی استفاده می شوند.
مشابه نیتروژن، سرعت جریان اکسیژن نیز باید دقیقاً کنترل شود. اکسیژن بسیار کم می تواند منجر به اکسیداسیون ناقص اتم های فلزی پراکنده شده شود، در حالی که اکسیژن بیش از حد می تواند باعث تشکیل یک لایه اکسید پودری ضخیم شود که ممکن است به خوبی به زیرلایه نچسبد. نرخ جریان اکسیژن برای رسوب گذاری پوشش های TiO2 بسته به شرایط فرآیند می تواند از 10 تا 30 sccm متفاوت باشد.
خلوص گاز
خلوص گازهای مورد استفاده در دستگاه پوشش سرامیکی PVD از اهمیت بالایی برخوردار است. حتی مقادیر کمی ناخالصی در گازها می تواند تأثیر قابل توجهی بر کیفیت پوشش داشته باشد. به عنوان مثال، اگر رطوبت یا سایر آلایندهها در گاز آرگون وجود داشته باشد، میتواند با اتمهای پراکنده شده یا مواد پوشش واکنش داده و منجر به ایجاد نقصهایی در پوشش، مانند سوراخها یا آخالها شود.
اکثر فرآیندهای PVD به گازهایی با خلوص حداقل 99.99٪ نیاز دارند. در برخی از کاربردهای با دقت بالا، حتی گازهای با خلوص بالاتر، مانند آرگون، نیتروژن یا اکسیژن 99.999 درصد خالص، ممکن است استفاده شود. برای اطمینان از خلوص گازها، سیستم های تصفیه گاز اغلب در دستگاه PVD نصب می شوند. این سیستم ها می توانند ناخالصی هایی مانند رطوبت، هیدروکربن ها و اکسیژن را از گازهای ورودی حذف کنند.
مخلوط های گازی
در برخی موارد، مخلوطی از گازها برای دستیابی به خواص پوششی خاص استفاده می شود. به عنوان مثال، مخلوطی از آرگون و نیتروژن را می توان برای رسوب پوشش های کربنیترید استفاده کرد که خواص نیتریدها و کاربیدها را با هم ترکیب می کند. با تنظیم نسبت گازهای موجود در مخلوط، می توانیم ترکیب و خواص پوشش را کنترل کنیم.
نسبت مخلوط گاز یکی دیگر از پارامترهای مهم است. به عنوان مثال، هنگام رسوب یک پوشش کربنیترید تیتانیوم (TiCN)، نسبت آرگون به نیتروژن ممکن است برای کنترل سختی، رنگ و مقاومت در برابر سایش پوشش تنظیم شود. محتوای نیتروژن بالاتر در مخلوط منجر به پوششی با خواص بیشتر شبیه نیترید می شود، در حالی که محتوای آرگون بالاتر می تواند بر سرعت کندوپاش و فرآیند رسوب کلی تأثیر بگذارد.
فشار گاز
فشار گازهای داخل محفظه PVD نیز یک عامل حیاتی است. محفظه معمولاً در فشار کم، معمولاً در محدوده 10-3 تا 10-2 Torr کار می کند. این محیط کم فشار برای اطمینان از اینکه اتم های پراکنده شده می توانند از هدف به زیرلایه حرکت کنند بدون اینکه بیش از حد توسط مولکول های گاز پراکنده شوند ضروری است.


اگر فشار گاز بیش از حد بالا باشد، میانگین مسیر آزاد اتم های پراکنده کوتاه خواهد بود و آنها بیشتر با مولکول های گاز برخورد می کنند. این می تواند باعث از دست دادن انرژی اتم ها و تغییر جهت شود و در نتیجه فرآیند پوشش دهی با کارایی کمتر و پوشش با کیفیت پایین تر ایجاد شود. از سوی دیگر، اگر فشار خیلی کم باشد، حفظ تخلیه پلاسما پایدار، که برای کندوپاش کردن هدف ضروری است، دشوار است.
نظارت و کنترل
برای اطمینان از عملکرد صحیح دستگاه پوشش سرامیکی PVD، نرخ جریان گاز، فشارها و ترکیبات باید به طور مداوم نظارت و کنترل شوند. اکثر ماشین های PVD مدرن مجهز به کنترل کننده های جریان گاز و سنسورهای فشار هستند. این دستگاه ها می توانند پارامترهای گاز را به دقت اندازه گیری و تنظیم کنند.
به عنوان مثال، کنترل کننده های جریان جرمی (MFC) برای تنظیم سرعت جریان گازها استفاده می شود. آنها را می توان طوری برنامه ریزی کرد که نرخ جریان خاصی را حفظ کنند، حتی اگر نوساناتی در فشار عرضه گاز وجود داشته باشد. برای اندازه گیری فشار داخل محفظه از سنسورهای فشار مانند مانومترهای خازنی استفاده می شود. داده های این سنسورها به یک سیستم کنترلی ارسال می شود که می تواند دریچه های گاز و پمپ ها را برای حفظ شرایط فرآیند مطلوب تنظیم کند.
نتیجه گیری
به طور خلاصه، گاز مورد نیاز برای یک ماشین پوشش سرامیکی PVD برای دستیابی به پوششهای با کیفیت بالا پیچیده و حیاتی است. گازهای بی اثر مانند آرگون برای کندوپاش استفاده می شود، در حالی که گازهای واکنش پذیر مانند نیتروژن و اکسیژن برای تشکیل پوشش سرامیکی استفاده می شود. خلوص گاز، نرخ جریان، مخلوط ها و فشارها همه باید به دقت کنترل شوند تا بهترین نتایج را تضمین کنند.
اگر مایل به خرید دستگاه پوشش سرامیک PVD هستید یا در مورد نیاز گاز برای کاربرد خاص خود سؤالی دارید، در تماس با آن درنگ نکنید. ما اینجا هستیم تا به شما در درک فرآیند و یافتن راه حل مناسب برای نیازهای پوشش خود کمک کنیم. این که آیا شما در بازار برای یکدستگاه روکش طلا،دستگاه پوشش سخت افزاری PVD، یادستگاه پوشش PVD فولاد ضد زنگ، ما می توانیم تخصص و پشتیبانی مورد نیاز شما را ارائه دهیم.
مراجع
- "رسوب بخار فیزیکی لایه های نازک" توسط RF Bunshah
- "راهنمای پردازش رسوب بخار فیزیکی (PVD)" توسط DM Mattox
